بهترین تلویزیون‌های بازار ایران/بخش اول

در مقاله‌ی پیش‌رو بهترین تلویزیون‌های بازار ایران را در ابعاد و برچسب‌های قیمتی مختلف معرفی می‌کنیم.

تلویزیون، این جعبه‌ی جادویی محبوب که در گذر زمان، رقبای قدرتمندی را از کنسول‌های دستی تا لپ‌تاپ و موبایل در مقابل خود دیده، کماکان نقشی پررنگ را در سرگرمی افراد ایفا می‌کند؛ هرچند که اکنون برای نمایش محتوا بیش‌از آنکه به آنتن و دیش وابسته باشد، به اینترنت و سرویس‌های VOD متکی است و جای تلویزیون‌های قطور و برفکی گذشته را نیز پنل‌هایی باریک و غول‌پیکر با وضوحی خیره‌کننده پر کرده‌اند. با نگاهی با آمار و ارقام بازار تلویزیون و روند کم‌وبیش پایدارش، می‌توان متوجه شد که به این زودی‌ها با آن خداحافظی نخواهیم کرد.

ممنوعیت واردات رسمی تلویزیون به بهانه‌ی وجود «نمونه‌ی مشابه داخلی» باعث شده است تا اکنون بازار سنتی و فروشگاه‌های اینترنتی نامدار کشور، دو داستان کاملا متفاوت را روایت کنند؛ درحالی‌که در برخی فروشگاه‌های فیزیکی، می‌توان به تلویزیون‌های روز ال‌جی، سامسونگ و سونی دسترسی داشت، فروشگاه‌های اینترنتی مجاز، صرفا مدل‌هایی از برندهای داخلی نظیر جی‌پلاس، سام و ایکس‌ویژن را به‌فروش می‌رسانند و همین موضوع باعث سردرگمی و کلافگی خریدار می‌شود.

نکات مهم خرید تلویزیون

پیش‌از آنکه سراغ معرفی بهترین مدل‌های تلویزیون برویم، مهم‌ترین نکاتی را با شما در میان می‌گذاریم که هنگام خرید تلویزیون باید مدنظر داشته باشید.

ابعاد و وضوح

هنگام انتخاب ابعاد تلویزیون باید فاصله‌ی محل نشستنتان تا تلویزیون و تعداد نفراتی را در نظر داشته باشید که معمولا هم‌زمان به تماشای تلویزیون می‌نشیند. به‌طور کلی، فاصله‌‌ای را می‌توانیم مناسب بدانیم که از آن نقطه، نتوانید پیکسل‌های تلویزیون را به تفکیک مشاهده کنید؛ به‌عنوان قاعده‌ی کلی و ساده، فاصله‌ی شما از تلویزیون Full HD و 4K، باید به‌ترتیب بیش‌از ۳ برابر و ۱٫۵ برابرِ ارتفاع تلویزیون باشد؛ پس برای تماشای تلویزیون ۵۵ اینچی 4K با ارتفاع ۷۵ سانتی‌متر، باید در فاصله‌ی بیش‌از ۱۱۲ سانتی‌متری از تلویزیون بنشینید.

وضوح تلویزیون نیز به‌اندازه‌ی ابعاد، در فاصله‌ی ایده‌آل شما از تلویزیون تأثیر می‌گذارد؛ بدین‌مفهوم که از فاصله‌ی بسیار دور، ادراک شما از تصویر 4K تفاوت چندانی با تصویر 1080p ندارد؛ به‌عنوان مثال، هنگام خرید تلویزیون ۵۵ اینچی 4K باید در نظر داشته باشید که فاصله‌‌تان از تلویزیون نباید فراتر از حدود ۲ متر (۲۰۰ سانتی‌متر) باشد. در مورد تلویزیون 4K با ابعاد ۶۵ و ۷۵ اینچی نیز حداکثر فاصله‌ی ایده‌آل، به‌ترتیب حدود ۲٫۵ و ۳ متر است.

نوع پنل

فروشندگان بازار ایران معمولا تلویزیون‌ها را با عناوینی همچون LED و LCD و OLED طبقه‌بندی می‌کنند و عموما از برتری «تلویزیون ال ای دی» به «تلویزیون ال سی دی» می‌گویند؛ اما باید توجه داشته باشید که تلویزیون‌های فعلی به دو دسته‌ی کلی LCD و OLED تقسیم می‌شوند؛ ضمن اینکه تمام تلویزیون‌های LCD کنونی روشنایی خود را با LED تأمین می‌کنند.

پنل‌های LCD معمولا دو نوع کلی IPS (سامسونگ این نوع پنل‌ها را ADS می‌نامد) و VA را دربرمی‌گیرند؛ این پنل‌ها دو تفاوت عمده با یکدیگر دارند؛ پنل‌های IPS زوایای دید وسیع و کنتراست پایینی دارند و در نقطه‌ی مقابل، پنل‌های VA زوایای دید محدود و کنتراست بالاتری دارند، توجه داشته باشید که کنتراست بالاتر به‌مفهوم مشکی عمیق‌تر است، تلویزیون‌های IPS، رنگ مشکی را متمایل به خاکستری به‌تصویر می‌کشند.

در سال‌های اخیر نام QLED نیز در بازار تلویزیون به گوش می‌رسد؛ سامسونگ این نام تجاری را برای تلویزیون‌های LCD مجهز به فناوری Quantum Dot به کار می‌برد. به‌موجب فناوری کوانتوم دات، لایه‌ای از نانوکریستال‌ها با ابعاد مختلف به پنل LCD اضافه می‌شود که در نتیجه‌ی آن، تلویزیون می‌تواند به روشنایی بالاتر و پوشش گسترده‌تری از رنگ‌ها دست یابد.

تلویزیون‌های miniLED در واقع از همان پنل‌های LCD با تعداد زیادی از چراغ کوچک LED بهره می‌برند. شرکت‌ها به‌نوعی به‌دنبال آن هستند تا با فناوری نور پس‌زمینه‌ی miniLED، کنتراست و سطح روشنایی تلویزیون‌های LCD را افزایش دهند. چراغ‌های miniLED در قالب گروه‌های چندتایی، سطح پشتی پنل LCD را پوشش می‌دهند؛ هرچقدر تعداد LED-ها بیشتر باشد، رفتار پنل به OLED نزدیک‌تر است. سامسونگ و ال‌جی تلویزیون‌های miniLEDـشان را به‌ترتیب با نام Neo QLED و QNED به‌فروش می‌رسانند.

تلویزیون‌های OLED به منبع نوری جداگانه نیازی ندارند و نور موردنیاز به‌وسیله‌ی خود پیکسل‌ها تأمین می‌شود. این نوع از تلویزیون‌ها عمیق‌ترین رنگ مشکی و بالاترین کنتراست را ارائه می‌دهند و رنگ‌های بسیار شفاف و خیره‌کننده‌ای را به‌نمایش می‌گذارند؛ اما سطح روشنایی آن‌ها معمولا به‌اندازه‌ی تعدادی از تلویزیون‌های LCD بالارده نیست و خطر وقوع پدیده‌ی Burn-in نیز همیشه تهدیدشان می‌کند؛ بدین‌مفهوم که چنانچه تصویر ثابتی به‌مدت طولانی (به‌عنوان مثال آرم یک شبکه‌ی تلویزیونی) در تلویزیون OLED به‌نمایش درآید، ممکن است هاله‌ای از تصویر یادشده برای همیشه روی پنل ثبت شود.

پشتیبانی از HDR

HDR یکی از فناوری‌های نسبتا به‌روز دنیای تصویر به‌حساب می‌آید. با فناوری HDR می‌توان رنگ‌های غنی‌تر، کنتراست بالاتر و روشنایی بیشتری را تجربه کرد؛ اما لازمه‌ی چنین تجربه‌ای وجود محتوای HDR و پشتیبانی تلویزیون/نمایشگر از HDR است. HDR10 و HLG (محتوای شبکه‌های تلویزیونی)، پایه‌ای‌ترین استانداردهای HDR هستند؛ در نقطه‌ی مقابل HDR10+ (استاندارد اختصاصی سامسونگ) و Dolby VISION جزو رده‌بالاترین استانداردها هستند و به‌خصوص دالبی‌ویژن را می‌توان در تلویزیون‌های گران‌قیمت یافت. برای کسب اطلاعات بیشتر، حتما «مقاله‌ی HDR چیست» را در زومیت مطالعه کنید.

نرخ نوسازی و قابلیت‌های گیمینگ

نرخ نوسازی به‌مفهوم تعداد دفعاتی (با واحد هرتز) است که تصویر روی پنل نمایشگر در هر ثانیه به‌روز می‌شود؛ هرچقدر نرخ نوسازی بالاتر باشد، نمایشگر تصویر نرم‌تری را به‌نمایش می‌گذارد. نرخ نوسازی با ظهور کنسول‌های نسل نهمی مثل پلی استیشن ۵ و ایکس باکس سری ایکس، بیش‌از پیش حائز اهمیت است، برای کسانی که با این کنسول‌ها به‌دنبال اجرای بازی‌های رقابتی مثل COD هستند، توصیه می‌کنیم که سراغ تلویزیون‌هایی با نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز بروند؛ اما برای کنسول‌های نسل قبلی، نرخ نوسازی ۶۰ هرتز نیز کفایت می‌کند.